این چند ماهه یک فولدر جدید به گوشی‌ها و رایانه‌های ملّت افزوده شد که اگر نامش از بیست‌و‌سی پخش شود، می‌شود: «عکس‌های اغتشاشات اخیر!»

- [...] [...] [...] [...] [...] [...]
- آقا چرا فحش میدی؟
- بابا [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...]

یکی از ابهامات زندگی‌ام این است که، در آن روز ِ به‌خصوص، با چه حسی و چه شکلی، محمد هسته‌ی خرماهایی که می‌خورد را توی کاسه‌ی پسرعمویش علی می‌گذاشت؟!

از مرد بودنت خجالت میکشی وقتی سارا نائینی چه چه می زند: «زهی عشق… زهی عشق!!! که ما راست خدایا…» و تو هنوز توی حمام روی تحریرهای استاد جواد یساری کار میکنی!!!

مایکل جکسون ۵۰ ساله هم دیشب مُرد؛ ولی جمشید مشایخی هنوز زنده است!

به نظرم کم کم برای بزرگ شدن هم که شده باید شکستو بپذیریم. درسته! به نظر میرسه بازنده ی اصلی ما نبودیم، امّا ما شکست خوردیم؛ چون از امروز تا چهار سال دیگه محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایرانه. اینه که مهمه…

پ.ن: (نقل از فؤاد) “ما هدفمون رو با وسيله ى انتخابات پيگيرى کرديم؛ اگه نرسيديم بهش وسيله عوض می شه…”
بچه ها؛ گوش به زنگ باشین!

عشق به دیگری ضرورت نیست، حادثه است.
عشق به وطن ضرورت است، نه حادثه.
عشق به خدا ترکیبی است از ضرورت و حادثه.

نادر ابراهیمی

پیاده تا نبودنت
رفتم و تنهاتر شدم
توی تئاتر زندگی
بغض یه بازیگر شدم

رپر: تو که هی راه میری، ژل و کتیرا می‌زنی…

- حالا بگو شما مشکلت با کدومشه؟ ژل زدنه، یا راه رفتنه؟!

شیرکاکائو؛ همیشه وقتی نِیّ‌و فرو می‌کردیم توش تازه یادمون میومد باید تکونش می‌دادیم…!

نویسندگان بزرگ دنیا را نه به صفحه‌هایی که سیاه کرده‌اند می‌شناسند، و نه به ریش‌هایی که سفید کرده‌اند؛ آن‌ها به کاغذهایی که مچاله کرده و به سطل زباله روانه کرده‌اند، مشهور هستند.

جهان سوم جایی است که هر کس بخواهد مملکتش را آباد کند، خانه‌اش خراب می‌شود، و هر کس که بخواهد خانه‌اش آباد باشد، باید در تخریب مملکتش بکوشد.

پروفسور حسابی

- روزنامه‌ها رو باید بدن دستِ وبلاگ‌نویس‌ها!
- ها والللاه!

نامه‌ی کروبی به “کیهان” را خواندم و عاشقِ این تکه‌اش شدم: «مرا به بی‌سوادی متهم کرده‌اید. نمی‌دانم شما در کدام مدرسه و دانشکده و حوزه درس خوانده‌اید. اما از شما با آن آرشیو غنی اطلاعاتی و امنیتی در موسسه کیهان (که در آن ابعاد زندگی همه افراد مورد نظرتان مضبوط است) بعید است که ندانید و نتوانید پوشه مربوط به اینجانب را بیابید تا بفهمید که مهدی کروبی دانش‌آموخته دانشگاه تهران پیش از انقلاب اسلامی بوده و افتخار کسب اجازات علمی و اجتهادی متعدد از مراجع معظم تقلید و اساتید کهن سال حوزه علمیه قم و تهران را در کارنامه خود دارد. مگر آنکه بگویید این مدارک را هم دیده‌اید و برای آن اساتید نیز احترامی قائل نیستید و این البته خود عذر بدتر از کناه است که به مقام امامت امت و رهبری انقلاب اسلامی امام خمینی اهانت می‌کنید که به فرد به‌زعم شما بی‌سوادی چون من این همه احکام متعدد داده‌اند. یاران مرا نفوذی نام نهاده‌اید. در میان یاران من به جز افراد خدوم بسیاری از یاران و نزدیکان امام عزیز حاضرند. نمی‌دانم شما در عمر خویش اصلا امام را از نزدیک دیده‌اید یا نه؟»!

ببین که نارفیقِ ما
پاس به رقیب میدهد
خربزه در دهان مکُن!

حوصله کوتاه ترین دیوار زندگی‌مون بود… یادته؟

وقتی فردی مرحوم می‌شود، همیشه کسی نواری مشکی در آستین‌اش دارد که ضمیمه‌ی عکس مرحوم یا مرحومه (ترجیحاً عکس خندان‌اش) کند!

با صد من عصا هم نمیشه قورتش داد!

“انسان‌هایی این همه خائن”
یک اسم است.

شاید فصل اول کتابمو گذاشتم تو بلاگ.