پیاده تا نبودنت
رفتم و تنهاتر شدم
توی تئاتر زندگی
بغض یه بازیگر شدم

- : چیزی برای پیست کردن نیست!

انگار تو دماغم یکی داره پیاز پوست می‌کنه!

امروز صبح که از خواب پا شدم، رفتم جلوی آینه و به صورت خودم نگریستم. از دیروز تا امروز یک سال بزرگتر شده بودم!

کمتر مریض می‌شوم. حتا کمتر سرما می‌خورم. دفترچه‌ی پزشکی‌ام را که نگاه کنی شاید سالی یک ورق‌اش هم پر نشده باشد. و این مرا دچار وسواسی عجیب کرده… نکند سلامتی زیاد برایم ضرر داشته باشد؟

از وقتی یادم می‌آید از برنامه‌های غذایی روزانه‌ی روحم یکی همیشه این بود: «۵ دقیقه و ۸ ثانیه تفکر راجع‌به روابط میان محلِّ تولد، زندگی، تحصیل و سکونت فرد با چگونه طی‌شدنِ مراحلِ رشد و تکامل روح، جسم، جان و بدن او».

اگر جوری که هیچی، اگه ناجوری یا خودت رو عوض کن یا دنیا رو تغییر بده.

خُب پسرم! دیشب رو دودره کردی نیامدی خانه به کنار، ما این آئین مهر را عملی کردیم، تو چه؟ کردی؟
به همراه جمیع دوستانت جوجه‌ها را شماردی؟ نشماردی؟ ای خاک بر سرت عن‌تو‌چک! پس چه غلطی می‌کردی این همه مدّت؟ شبِ به این بلندی را برای همین ساخته‌اند دیگر…