از آخرین باری که چیزی را از دست دادم به بعد، عادت کرده‌ام برایش Reminder بگذارم.

هکر گرامی!
بالاترین سالم است، این ذهن شماست که خراب است!

بالاترین
این در بالاترین

پ.ن: در این لحظات یقیناً تک تک کاربران که از بازگشتِ‌ بالاترین باخبر شده‌اند برای سرزدن به آن، سر و دست می‌شکنند و برای ارسال لینک در آن، سر از پا نمی‌شناسند؛ امّا با این وجود سایت به موقع بالا می‌آید و این نشان از «تدبیر» مدیران‌اش در «تعریض» پهنای باند آن دارد! (سخن از “تدبیر” این روزها زیاد است…)

هنوز هم هر چند وقت که بیکار می‌شوم، یک وبلاگ جدید توی بلگفا درست می‌کنم و جملات مدیر آن توی مصاحبه‌ای پادکستیک در ذهنم دکلمه می‌شود که: «من به ورودی‌ام نگاه می‌کنم، نه به خروجی‌ام»!

[+]
اولین کلمه‌ای که بعد از دیدن فیلم به ذهنم رسید «عظمت» بود.
وقتی داشتم گریه می‌کردم، دومین کلمه‌ای که به یاد آوردم این بود: «جهل»
بعد از تمام‌شدن گریه، سومین کلمه را گفتم: «زن» و چهارمی و پنجمی و…: «سکس»، «عشق»، «نانوایی»، «ریش تراش»، «…» البته فقط کلمه‌ی اول و دوم راجع به فیلم بود، کلمات دیگر درمورد زندگی عادی‌ام بود منهای این فیلم.

برای نوشتن داستان نیاز به شخصیت‌ه و برای گسترش داستان و ایجاد گره‌های بیشتر هم نیاز به شخصیت است. این وسط دو نفر شاخ غول را می‌شکنند؛ یکی نویسنده کم‌شخصیت‌ترین داستان و دیگری کارگردان همان فیلم.

آن کدام ویروسی است که هنگام نمایش «بوت‌اسکرین» ایکس‌پی، دهن سیستم را سرویس کرده و مادر کیس رایانه را میگاد؟! تـُرُخدا می‌دونین، بگین که به اینجام رسیده…

اون نرم‌افزاره که گفتم، گزینه‌ی آپدیت هم داشت؛ جزئیات‌ش رو نمی‌دونم.

936 خزترین پیش‌شماره‌ای است که شماره‌ی سیم‌کارتِ یک جوانِ ایرانی می‌تواند داشته باشد… .

یه نرم‌افزار گرفته بود که شعرهای حافظ رو داشت؛ فکر کن! توی گزینه‌ی جستجوش «سعدیا» رو سرچ کرده بود…

وقتی شماره سریالِ یک نرم‌افزار را از روی کاغذ تایپ می‌کنید، درصد خطایتان کمتر از زمانی است که آن را از فایل متنی‌اش کپی،پیست می‌کنید… .