قرآن را نمیبوسیم
2009/02/13 at 03:55 | In درگیریهای ذهنی بیپایان, سنت, گیجی | 4 Commentsدیگر مدتهاست قرآن را نمیبوسیم. چون مدتهاست آن را از روی طاقچه برنداشتهایم. و خاک گرفته و اگر ببوسیم صورتمان کثیف میشود… تازه وضو گرفتیم، نباید صورتمان خاکی شود. تاقچهی عادتِ زندگیمان را مدتهاست گرد نگرفتهایم. بهار دارد از راه میرسد. دلمان هوای تازه و قرآن تمیز می خواهد. از پنجره بیرون را نگاه میکنم. هوا سردی ملسی دارد و آن بیرون بارانِ زیبایی دارد می بارد و ما مدتهاست که قرآن را نمیبوسیم.
4 دیدگاه »
خوراک RSS دیدگاههای این نوشته. شناسهی دنبالک
دیدگاهتان را بنویسید:
اشتراک خوراکی
-
گوگلخوانترافیک وبلاگ
افراد آنلاین
وبنوشت در وردپرس.کام. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.
جهان همان قرآن مصور است بدون ذره اي خاك و تاري مو از امام در آن!
دیدگاه با سهيل — 2009/02/13 #
کاش یاد می گرفتیم قرآن را با ظاهر خاک آلودش بوسه می زدیم اما حداقل به یک آیه اش….
دیدگاه با safarezendegi — 2009/02/14 #
خاک قرآن را برگیریم ولی نه برای بوسیدن، برای خواندن با تدبیر و بیتعصب و بیروشنفکربازی!
پاسخ: فهمیدم از طرف ستاد کی اومدی؟ برو آقاجون! تدبیر تدبیر… این شعارها دیگه کارآیی نداره. ولی سلام منو به سید برسون؛ بگو: دوستت دارم! :)
دیدگاه با دلزده — 2009/02/16 #
Salam nemidunam.
دیدگاه با Mohsen — 2009/02/19 #